Selecteer een pagina

 


Terwijl ik deze 2e blog schrijf, zit ik in de Subway onderweg naar een ‘Gospel Concert’ in Brooklyn.

Poeh, wat gaat de tijd hard! Voor je het weet ben je een maand verder. Het is zo lastig om naast mijn vele lessen en alle indrukken hier in New York, ook nog tijd vrij te maken voor mijn blog (en andere vormen van ‘Social Media’). Maar ik ben er nu maar gewoon voor gaan zitten, mijn huiswerk kan wel wachten. Er gebeurd zoveel in deze grote stad en ik kan niet wachten om alles te vertellen!

 

 

 

 

 

 

 

De Lessen!

Ik heb in lange tijd niet meer zoveel huiswerk gehad, het is niet te geloven. Ik heb het gevoel alsof alle docenten denken dat ‘elk vak’ mijn enige vak is. Ik heb namelijk al mijn handen vol met het huiswerk van 1 vak per week, laat staan 8 vakken.
Maar dit is alleen maar goed, er is al zoveel groei in zo’n korte tijd. Ik zal wat dieper ingaan op mijn lessen. Om te beginnen mijn zanglessen. Ik krijg les van de enige echte Jean Baylor. Wat een ervaring is dit! Zoveel soul en gospel in haar geluid, echt iets waar ik naar streef als zangeres. Ze geeft me zoveel energie en inspiratie en tevens ook zoveel advies en tips waar ik aan moet werken. Joh, wat moet ik nog veel leren, als ik haar hoor.

Dan heb ik ook nog 2 combo’s.1 vocal ensemble en 1 singer-songwriter ensemble. Met mijn vocal ensemble geven we elke laatste donderdag van de maand een concert in een bar in het midden van New York. Onwijs te gek!
Ik ben ook zo blij dat ik door middel van mijn singer-songwriter ensemble mijn eigen stukken kan en mag schrijven en dat ik hier ook in kan ontwikkelen. Want dit is uiteindelijk toch echt het belangrijkste en datgene wat jou uniek maakt.


‘Pegagogy en Jazz History’
zijn de vakken die me enorm veel huiswerk (en stres) opleveren. Dit komt omdat ik zo ontzettend veel moet lezen. En dit allemaal in hele moeilijke Engelstalige boeken. Ik heb gehoord dat het al lastig is voor de Amerikanen zelf, laat staan voor mij. Daarnaast moeten we dan ook nog verslagen en/of presentaties geven over datgene wat we hebben gelezen. Maar ik ben blij dat het wel heel interessant is en mijn eerste ‘A’ is al binnen! (Dit is een 10 in Nederland)


‘Jazz Styles/Analyse’
… Oef die meneer is eng.
Zijn praatje tijdens onze eerste 1e les:
‘Ik ben niet jullie vriend, maar jullie professor. Dus noem mij niet bij m’n voornaam, voeg mij niet toe op Facebook en nodig mij ook niet uit voor je concerten’. Zo dit kwam even aan zeg!
Maar wat een kenner is deze man, zoveel wijsheid heeft hij in zich. Hierdoor gaan zijn lessen enorm snel en denkt hij dat iedereen zoals hij is. Het is belangrijk dat ik dit soort vakken met een korreltje zout neem, want anders ben ik alleen maar hier mee bezig. We moeten nu 1 stuk helemaal analyseren/transcriberen en harmoniseren… ik zal jullie niet allemaal uit gaan leggen wat dit betekend, maar het is heel veel. Al helemaal als je dit binnen 1 week af moet hebben. Maar als we dit elke week moeten doen, zullen we waarschijnlijk aan het eind van het jaar hier beregoed in zijn. Dat moet haast wel, met zo’n professor.

En dan nog piano… ik heb het voor elkaar gekregen dat ik in level 3 zit. Want ze wou me eerst in level 1 zetten, maar dat is me toch veel te makkelijk. Level 3 is lastig en ik moet veel tijd stoppen in het studeren van deze lessen. Maar dat is iets wat ik ook wel echt beter wil leren. Dus het moet wel echt uitdagend genoeg zijn. We zijn nu al bezig met improviseren en de blues spelen. Dit is iets waar ik eigenlijk nog nooit aandacht aan heb besteed, dus het is hard werken. En onze docent is heel erg stressvol, dus ik moet oppassen dat ik daar niet nerveus van word.

 

 

               

Medestudenten

 

Wat een getalenteerde mensen lopen hier rond. Natuurlijk ken ik meer dan de helft nog niet. Maar vooral in de Bacheloropleiding, zijn er echt een aantal magische en getalenteerde mensen. Al die jonkies… dan voel ik me toch wel echt een stukje ouder. Ik kan niet wachten om met deze muzikanten te spelen. Dit maakt me zo enthousiast. Dit is toch wel een van de redenen dat ik naar New York ben gekomen. Om dit soort gepassioneerde en getalenteerde muzikanten te ontmoeten.
Afgelopen donderdag heb ik voor het eerste op de bühne gestaan in New York. Wat een feest was dit. Zoveel mensen deden mee en er was zoveel muzikaliteit en liefde in de ruimte. Ik had het gevoel dat ik mijn maatjes had ontmoet.

 

 

 

 

 

 

 


De Centjes

Ik wist dat New York duur was… maar zo duur, dat geeft me toch wel onrust. Ik wil namelijk niet concerten en sessies afslaan vanwege geld. Dus hier moet ik een manier op vinden. Ik ben nu al druk bezig om eventueel een baantje te krijgen binnen de school. Maar dat is best heel lastig. Want als ze iemand kunnen krijgen die beter en vloeiender Engels spreekt dan ik, loop ik al achter.

Het is nog steeds lastig om zo ver van thuis te zijn en ik mis mijn familie heel erg. Ik slaap nog steeds slecht en ik hoop nog best een aantal ochtenden per week dat ik thuis wakker word. Het is ook lastig omdat mijn oude leven in Nederland steeds meer lijkt te verdwijnen en een nieuwe fase is begonnen. Dit is best beangstigend. En dan realiseer je toch maar weer dat alles komt en gaat.
Maar elke keer als ik een les in stap of andere muzikanten hoor, weet ik weer waar ik het voor doe. Muziek is toch iets wat altijd bij mij blijft en waar ik compleet voor moet gaan. Dit is mijn leven, dit is wie ik ben.

Ik hou van jullie! Veel liefs <3